Bazı şeyler gerçekten çok eski olduğu için değil, hayatımızdan sessizce çekildiği için değer kazanır. Fotoğraf da bunlardan biri. Benim gibi 80’lerin sonu, 90’ların başında çocuk olan bir kuşak için analog fotoğraf sadece bir teknik değil; aile albümlerinin, bayram ziyaretlerinin, stüdyo çekimlerinin, doğum günlerinin, okullardaki önlüklü zamanların doğal parçasıydı. Sonra dijital geldi. Önce pratik bir yenilik gibi göründü, ardından hızla standart hale geldi. Bugün geriye baktığımızda ise...

Bugün sanal gerçeklik, 360 derece video ve dijital simülasyonlar sayesinde görüntünün içine girmek oldukça tanıdık bir deneyim haline geldi. Ancak izleyiciyi görüntünün içine alan bu immersif görsel deneyim  aslında dijital çağdan çok daha önce ortaya çıktı. 18. ve özellikle 19. yüzyılda Avrupa’da geliştirilen panoramalar ve dioramalar , insanların ilk kez adeta bir görüntünün içinde bulunuyormuş gibi hissetmesini sağlayan görsel ortamlar olarak kabul edilir. Panoramalar ve dioramalar...